آبگینه ساری

بنام او

گفتی الهی بنما صدایم .....!

مناجاتی از دختر کوچولویم فاطمه خانم عزیزم؛ که با زبان ! زبان؟! نه با صمیم قلبش ؛ قلب پاک و معصومش با خدای خویش دمی را به نیایش نشسته بود و این نظم گونه زیر را با همان صمیمیت کودکانه خویش برشته تحریر درآورده است . گرچه شعر نیست و نظم نیست و شاید نه نثری حتی معمولی ! اما صمیمیتی کودکانه در آن موج میزد و من این متن را با کمال افتخار در اینجا نقل میکنم. خداوند به او و تمامی دختران معصوم مملکت مان عزت ؛ شرف؛ آبرومندی؛ درک منزلت خویش؛ عنایت بفرماید/. آمین یا رب العالمین

گفتی خدایا ؛ بنما تو یادم (1)

گفتم الهی ؛ برس به دادم (2)

گفتی بمن الهی ؛ تنها تو هستی یارم (3)

گفتم بتو خدایا ؛ غیر تو هیچ ندارم

گفتی الهی ؛ بنما صدایم

نائی نمانده اما ؛ چون گویم این نوایم

گفتی الهی ؛ بشنو تو حرفم

صد گوش باشم اکنون؛ بی حرف حرف حرفم

گفتی الهی ؛ شافی منم ؛ طبیبم

گفتم خدایا ؛ بیمار منم ؛ حبیبم

گفتم خدایا ؛ من در عذابم

گفتم الهی ؛ بده جوابم

گفتی خدایا ؛ کو خواست از ته قلب؟!

قلبی نمانده اما؛ جز تو در آن کسی نیست

هم تو بخواه خدایا؛ هم تو کرم الهی

من هیچ زتو نخواهم ؛ جز تو تو را؛ الهی

شرمم رسد که از تو؛ جز تو تو را بخواهم

این شعر نیست ؛ که گویم

دردی است همیشه شیرین

شیرین تر از دیرین

در قلب دردمندم

چون تودر آن هستی

جز تو کسی نخواهم

نتوانمم که خواهم .....

***

فاطمه زارع

مازندران . ساری . روستای سوربن

اول اسفند1384

www.netyou.blogfa.com

www.bloxster.net/soroushzare

...................................................................................................

(1) – ادعونی استجب لکم / قرآن مجید

(2) – یا غیاث المستغیثین....

(3) – یا ناصر....یا ناصر ... یا ناصر

برو به بالاي صفحه