آنگاه که غرور کسی را له می کنی.
آنگاه که کاخ آرزوهاي کسی را ویران می کنی.
آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی.
آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاري.
آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی.
آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری.
می خواهم بدانم،دستانت را به سوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای خودت دعا کنی؟
"سهراب سپهری"
.....................................................................................................

سلام. این ضیافت الهی رو به شما و خانواده ی محترمتان مخصوصآ پدر عزیزتان تبریک می گویم. وبلاگ مفید و پر محتوایی دارید. ایشالاه سایه ی پدر و مادرتان سالهای سال بالای سر شما فرزندان باشد و زیر سایه ی یوسف فاطمه زندگیه خوب و خوشی داشته باشید. ....... موفق و پیروز باشید. التماس دعای مخصوص. یاعلی

گل رز