آبگینه ساری:آلبرت اینشتین در رساله‌ی پایانی عمر خود با عنوان دی ارکلرونگ [1]که در سال 1954 آن را در آمریکا و به زبان آلمانی نوشته است  اسلام را بر تمامی ادیان جهان ترجیح می‌دهد و آن را کامل‌ترین و معقول‌ترین دین می‌داند.

[1]. "Die Erkla"rung - on: Albert Einstein – 1954

این رساله در حقیقت همان نامه‌نگاری محرمانه‌ی انیشتن با آیت الله العظمی بروجردی است که توسط مترجمین برگزیده‌ی شاه ایران، محرمانه ترجمه شده است انیشتن در این رساله "نظریه‌ی نسبیت" خود را با آیاتی از قرآن کریم و احادیثی از نهج البلاغه و بیش از همه بحارالانوار علامه‌ی مجلسی[1] تطبیق داده و نوشته که هیچ جا در هیچ مذهبی چنین احادیث پر مغزی یافت نمی‌شود و تنها این مذهب شیعه است که احادیث پیشوایان آن نظریه‌ی پیچیده‌ی نسبیت را ارائه داده ولی اکثر دانشمندان نفهمیده‌اند. از آنجمله حدیثی است که علامه‌ی مجلسی در مورد معراج جسمانی حضرت رسول اکرم(ص) نقل می‌کند که حضرت هنگام برخاستن از زمین، دامن یا پای مبارک حضرت به ظرف آبی می‌خورد و آن ظرف واژگون می‌شود. اما پس از اینکه پیامبر اکرم(ص) از معراج جسمانی باز می‌گردند مشاهده می‌کنند که پس از گذشت این همه زمان هنوز آب آن ظرف در حال ریختن روی زمین است.

انیشتن این حدیث را از گرانبهاترین بیانات علمی پیشوایان شیعه در زمینه‌ی نسبیت زمان دانسته و شرح فیزیکی مفصلی بر آن می‌نویسد.

همچنین انیشتن در این رساله معاد جسمانی را از راه فیزیکی اثبات می‌کند. او فرمول ریاضی معاد جسمانی را عکس فرمول معروف نسبیت ماده و انرژی می‌داند: E = M.C2 >> M = E :C2 یعنی اگر حتی بدن ما تبدیل به انرژی شده باشد دوباره عینا به ماده تبدیل شده و زنده خواهد شد.

[1]. که توسط حمیدرضا پهلوی(فوت1371ش) به انگلیسی ترجمه و تحت نظر آیت الله بروجردی شرح شده است.

     منبع: وبلاگ مكانیكی‌ها؛ http://pwutmechanic.blogfa.com