شيشه بيداد و شكارهايش را ديوانه مي‌كند و پس از رنجهای بسیار سرانجام آنها را خواهد کشت. همه هشدار مي‌دهند ، فریاد میزند اما برخي مي‌شنوند و خيلي‌ها هم نمي‌شنوند، اما مي‌دانيد نكته غم‌انگيز كجاست؟ خيلي از آنهايي كه شكارهاي بالقوه شيشه محسوب مي‌شوند، اصلا اهل خواندن روزنامه ، سایهای اینترنتی و رسانه های تصویری نيستند و صداي ما به گوششان نمي‌رسد و هشدارهايمان را نمي‌بينند و همچنان در بي‌ خبری مي‌ مانند و به همين خاطر است كه مي‌گوييم حالا ديگر به جايي رسيده‌ايم كه بايد هشدارهاي مربوط به شيشه را از صفحات روزنامه‌ها و خبرگزاري‌ها بيرون بكشيم و به اندازه خيلي از اخبار زرد كه هر روز و هر ساعت از دهان‌ها به گوش‌ها و از گوش‌ها به دهان‌ها مي‌رسند، تكرارشان كنيم.(باشگاه خبرنگاران)